انتقاد رو لخت ارائه ندید!

* اقای سهیل رضایی یه حرف قشنگ و تاثیرگذاری زدند که: انتقاد یه عمل احساسیه و شما باید حتما انتقاد رو ساندویچ کنید! یعنی با هر زبانی انتقاد رو نباید ارائه داد. بدین معنا که وقتی می ری ساندویچ بگیری و می گی لطفا به من هات داگ بدید از یخچال یه هات داگ ور نمی داره بهت بده بلکه اونو داخل نون می ذاره و با افزدونی های مختلف مثل گوجه و خیارشور و سس تزئینش می کنه و بعد بهت می ده. انتقاد هم درست همینه. نباید زارت بزنی توی سر طرف و لهش کنی. یه جاهایی متاسفانه من اینطور ی عمل می کنم. یعنی وقتی از دست کسی خیلی عصبانی می شم و خودم رو محق می دونم  انتقادم گزنده و خیلی تلخه. ولی دارم روی خودم کار می کنم که برای انتقاد بسته بندی بهتری ارائه بدم تا هم حرفم موثرتر باشه هم طرفم نرنجه.

** دقیقا روزی که پست سایه یکدندگی ام رو گذاشته بودم یکی از اساتیدم که بعد از 4-5 سال منو دیده بود برام ایمیل زده بود و گفته بود "از دیدنم خوشحاله و هر چند هنوز یکدنده هستم ولی پرمهرتر و پخته تر شدم". این همزمانی و اینکه دقیقا در همون روزی که درباره یکدندگی ام نوشتم استادم هم به این ویژگی ام اشاره کرده بود برام فوق العاده جالب بود. من در عین حال که برای مردم زندگی نمی کنم اما گوشم رو برای شنیدن بازخوردهاشون باز گذاشتم.

  
نویسنده : زادبانو ; ساعت ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۱ مهر ۱۳٩٠
تگ ها :