پذیرش بی قید و شرط!

اگه با روانشناسی کمی آشنایی داشته باشید می دونید یکی از چیزهایی که به خصوص بعد از کارل راجرز در بازار مراجع-مشاور یا روانکاو-بیمار خیلی عمومیت پیدا کرد و مهم شمرده شد پذیرش بی قید و شرط مراجع از سمت مشاور یا روانشناسه. یعنی فرد مراجعه کننده فقط در این فضای امن و پذیرفته شدنه که می تونه خود افشایی داشته باشه و از قضاوت مشاورش نترسه و در این فضاست که رشد فرد امکان پذیر می شه. و یکی از پیش شرط های مهم برای بنیان نهادن یک ارتباط عمیق اینه که فرد بدونه طرف مقابلش اون رو همونطوریکه هست پذیرفته. اگه کتاب های دکتر اروین یالوم رو هم بخونید می بینید که هر چند دقیقه یک بار این موضوع رو گوشزد می کنه تا اهمیت این قضیه رو نشون بده. دوستی از سر اتقاف به ماجرایی پی برد که یه گوشه ای از کل اتفاق بود و سر همون قضاوتی کرد که اون لحظه تازه به معنای پذیرش بی قید و شرط پی بردم! دوستم برام مهمه و نظر و قضاوت اش برام اهمیت داره. ولی با این اتفاقی که افتاده و این فضای تردیدی که بینمون سایه گسترانده برای دوباره برگشتن به اون جوی که داشتیم باید خیلی تلاش کنیم و این اتفاق نمی افته مگر اینکه حفظ این فضا همون قدر که برای من مهمه برای اون هم باشه. واقعا دارم سعی می کنم ادما رو قضاوت نکنم. چون الان دیگه می دونم مورد قضاوت قرار گرفتن چه قدر سخته و چه قدر سطحیه چون هر کسی از دریچه خودشه که به موضوع نگاه می کنه و بر طبق اون اطلاعات نصفه نیمه است که حُکم نهایی رو می بُره!

  
نویسنده : زادبانو ; ساعت ٢:٠٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٦ مهر ۱۳٩٠