آشپزی و دلتنگی!

مامان برای یه هفته رفته مسافرت و جاش خیلی خالیه.

فعلا حوزه ریاستش به من منتقل شده و دارم کیف می کنم با آشپزی اجباری. ادویه ها رو می ذارم جلوم و با سخاوت در درست کردن غذا استفاده می کنم. ادویه هفت رنگ. فلفل سیاه و فلفل قرمز. دارچین. زعفران و آویشن و زردچوبه و پودر لیمو ترش و ... ادویه در طعم غذا می تونه جادو کنه و مزه به غیر از تازگی مواد مورد استفاده کاملا به نوع و مقدار ادویه هم بستگی داره.

یه دختر دایی دارم که در درست کردن هر recipe که جلوش می ذاری استاده. این سیزده به در که باغ بودیم دو مدل غذای چینی با گوشت و مرغ پخته بود. در غذاهای چینی معمولا از سس سویا استفاده می شه که سس تلخیه و برای گرفتن تلخی اش از عسل استفاده می شه. غذا طعم بدی نداشت ولی بوی اشتهاآور و دلنوازی هم نداشت! در نهایت فقط برای یه بار مزه کردن خوب بود و خیلی به ذائقه ما ایرانی ها نمی خورد.

هرچند اگه سرآشپزی مثل مامان دور و برت باشه و غذاهاش رو یه بار تست کرده باشی و مزه انواع ترشیجات و مربا هاش هم یه بار زیر دندونت رفته باشه دیگه هر نوع غذا و هر طعمی رو نمی پسندی و خوش پسند می شی! در سفر قشم بهمن ماه که با تور رفته بودم به خاطر مربای توت فرنگی اش هر روز صبح، سفره صبحانه امون پر از میهمان ناخوانده می شد. :دی

از چی داشتم حرف می زدم که رسیدم به چینی ها و قشم؟ اهان. داشتم می گفتم. جاش  خیلی خالیه.

  
نویسنده : زادبانو ; ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢ آبان ۱۳٩٠
تگ ها :