دلقک سیاه

* خدا رو شکر افتاب شد و خدا رو شکر کشورمون به قدر کفایت افتاب داره. دچار افسردگی فصلی شده بودم.  به تبعیت از این چند روز ابری، دلم هم تیره شده بود و به ناچار در خود فرورفته شده بودم اما یه چیز بامزه پیدا کردم. به ارتباطاتم توجه کردم و دیدم نصیحت ها و پندهایی رو که باید به خودم بگم در قالب بازخورد به دیگران می گم! یه جایی به یه نفر گفتم که "تو به قدری ماسک غلو شده ای از خودت در بعضی جاها نشون می دی که خود حقیقی ات در پس این ماسک نمایشی کاملا پنهان می شه و ممکنه بعضی از افرادی رو که شخصیتا، متناسب با خود حقیقی ات هستند و فقط ماسک ات رو می بینند رو فراری بدی!" حالا که داشتم به رفتار خودم در بعضی از مکان ها نگاه می کردم دیدم کاریه که خودم با مهارت تمام انجام می دم و بعضی ادمها منو با همون ماسک ها می شناسند و لاغیرنیشخند

** برای بار دوم دارم به سی دیهای ارکتایپی گوش می دم. خیلی جالبه که می بینم تمرکز من در حین گوش دادن اولیه چه قدر کم بوده و ناخوداگاه چه بخش های مهمی رو از دست دادم. مثلا بخش حل مساله هرمسی جالب بود. چون من هم حل کننده خوبی هستم و بعضی وقت ها از درک مساله فراری هستم و سایه هام رو حذف می کنم. سعی کردم این بخش نوار رو پیاده کنم تا هم در ارشیوم بمونه و هم اینکه گفتم شاید برای شما هم جالب باشه:

هرمس اگه مواظب نباشه انقدر از خودش شکل خلق می کنه که شکل خودش رو گم می کنه. چون به جای اینکه بخواد درک مساله کنه تمام دنیاش حل مساله می شه و درک مساله رو فراموش می کنه. بنابراین شاید هیچ وقت مساله اش رو درک نکنه  چون می تونه حل کنه. هی روکش هی روکش و مسائل اون زیر داره عمیق می شه و داره پیچیدگی پیدا می کنه و این می تونه براش مساله ایجاد کنه. ولی اینکه عمیق ببینه چیه؟ یکی از بهترین کارها برای هرمس اینه که مچ خودش رو بگیره. یعنی یه جا اذعان کنه به ناتوانی، با تواناییش حل نکنه قضیه رو.  بگه اره من قبول دارم این نقصان منه و من هم مثل همه ادم ها اشتباه می کنم. یه هرمس خام جوری توضیح می ده که من هیچ وقت اشتباه ندارم. ولی هرمس پخته می تونه به اشتباهش اذعان می کنه و می فهمه که باید سایه هاش رو کشف کنه نه اینکه حذفشون کنه. یکی از مشکلات هرمس اینه که در دنیای بیرونی مشهوره و در دنیای درونی غریبه است!

یه قسمت جالب دیگه اش راجع به Black Magic و White Magic بود که مربوط به هرمس تایپ هاست. دلقک سیاه که توانایی دست انداختنه (شوخی های که شخصیت افراد رو زیر سوال می بره و باعث دست انداختن فرد در جمع می شه) و جادوگر سفید که استاد جذب کردن و انگیزه دادن و شوخی های بی ضرره. (مثل شوخی پ ن پ که این روزها فراگیر شده و اساتید بزرگی که در جذب ادمها مهارت دارند و در هر درسی که می دهند عشق رو تدریس می کنند)  اولی مربوط به هرمس سیاه است و دومی هرمس پخته و آگاهانه. من اگه مراقب نباشم دست انداختن دیگرانم ملسه. حتی یه زمانی برای خودم جریمه ای تعیین کردم که به هیچ عنوان شوخی نکنم با بقیه و به ازای هر شوخی هم یه جریمه 1000 تومان تعیین کردم! ولی بعد این رویه رو به دو دلیل گذاشتم کنار. چون هم هزینه اش بالا بود (:دی) و مهمتر اینکه دیگه شخصیت واقعی ام رو بازی نمی کردم و زندگی ام بدون شوخی و بدون ارکتایپ هرمس، جذابیتی نداشت. حالا دارم سعی می کنم روی شوخی هام حساس باشم و دلقک (جادوگر) سیاه نباشم. اما با حساسیت بر روی کلام اتفاقا می تونم White magic رو بازی کنم و انگیزه های اطرافیانم رو افزایش بدم و هم زمان هایی هم از بازی کلماتم و شوخی های Light همراه دیگران لذت ببرم. به قولی با هم بخندیم به هم نخندیم!چشمک

  
نویسنده : زادبانو ; ساعت ٢:٥٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٠