ذهنکم

من زمان هایی که حجم احساسات ام بزرگ تر از اونی می شه که در قد و قامت روزهام بگنجه می نویسم تا تخلیه هیجانی داشته باشم. زمان هایی هم هست که وقتی می نویسم جایی برای انتشارش ندارم اینه که نامه رو برای خودم میل می زنم. امروز یکی از این نامه ها رو باز کردم و کلی برام جالب و بامزه بود. یه جورایی نوشتن خط سیرم رو مشخص می کنه و یه چیزهایی رو هم یاداوری می کنه. چون وقتی زمان به اتفاق می خوره ذهن  جوری که خودش دوست داره بازسازی وقایع می کنه. اینه که باید سند نگهداشت و بعد بهش گفت بگم؟ بگم؟ :دی

  
نویسنده : زادبانو ; ساعت ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩۱
تگ ها :