دوستان قدیمی

* با دو تا از هم مدرسه ایهای قدیم برای زنده کردن خاطرات گذشته بیرون رفته بودیم. محل زندگیمون در یکی از محلات جنوبی تهران بود ولی جالبه که خانواده سه تاییمون روی درس انقدر حساس بودند و ما برای تحصیل بعد از مقطع دبستان برای چند تا مدرسه خوب در ان زمان امتحان دادیم و با سرویس به مدرسه که از خونه نیم ساعتی راه بود می رفتیم. حالا بعد از گذر چندین سال دور هم جمع شده بودیم. الی در منچستر انگلیس ساکنه و برای یه دوره یه ماهه بازدید از خانواده و دوستان اومده بود. با شیرین هیچ وقت دوست صمیمی نبودم. اما مشکلی هم باهاش نداشتم و برام جالب بود که  در حین گپ زدن از کتاب "وقتی نیچه گریست" اروین یالوم حرف زد و گفت قصد خریدش رو برام داشته! و وقتی فهمیدم اونم مثل من یه ایمیل برای یالوم فرستاده تعجبم بیشتر شد و بعد وقتی از قصدش برای فرستادن خشکبار برای ادرس خونه اش داشت بیشتر سورپرایز شدم چون دقیقا خودم هم همین قصد رو داشتم!

ادما بعضی وقتا چه قدر از هم دورند و بعضی وقتا چه قدر به هم نزدیکند! انگاری بعضی ها رو دوباره باید شناخت! طیف کتاب هایی که می خوندیم هم خیلی شبیه بود و نوع تفکری که در حین یه صحبت 2 ساعته اشکار می شه. خلاصه از هم صحبتی باهاش خیلی لذت بردم. خدا رو شکر زندگی زناشویی عالی هم داره و اولین زوجی بود که می دیدم بعد از چندین سالی که از ازدواجش گذشته و یه بچه داره خیلی راحت به شوهرش می گه واقعا خدا خیرت بده که اومدی منو گرفتی و خوشبختم کردی و شوهر هم متقابلا همین رو بهش می گه و  می گه ما با هم هیچ مشکل خاصی نداریم!!

بهش گفتم به خاطر زندگی خوب و عالی که داری انقدر ذهن ساده و اروم و پاکی داری و غرض و مرض نداری. خودش می گه چون زندگی زناشویی پدر و مادرم خیلی رمانتیک و عاشقانه بود ماها مدل دیگه ای بلد نیستیم زندگی کنیم و من چه قدر به زندگی شادی که داره غبطه خوردم و خوشحال شدم. دیدن شادی و خوشبختی و یه زندگی هماهنگ در این مملکت عصبی، خیلی لذت داره. امیدوارم همیشه همینطور با هم شاد باشند.

** اطلاعیه: گمشده: یه دوست به اسم مجی سوئدی بود که وب داشت. وبش فیلتر شده. بی زحمت اگه هست و اینجا می یاد ادرس وب دیگه اش رو بده. :دی

*** از معصومه عزیز به خاطر توضیح مطلب قبلی ممنون "عزیزم بین نورون های عصبی که انتقال دهنده های عصبی هستند فاصله وجود دارد هورمون دوپامین و دیگر هورمون هاانتقال دهنده های شیمیایی هستند که مابین این نورنون ها قرار می گیرند و وجودشون باعث انتقال به نورونها می شود البته خیلی ساده توضیح دادم انتقال دوپامین تعداد ثابت ندارد بلکه میزان ترشح ان تاثیر گذاره اونی که شما فکرکردی ثابته تعداد نرونهای عصبیه در خصوص ساختار نرون ها مطالعه کن کارکرد هورمون ها برات ساده میشه " فقط می شه بگی جنس این انتقال دهنده های عصبی چیه؟ مایع هستند؟

/ 4 نظر / 8 بازدید
شادی

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآزی............ چقدر این جمله ت خوب بود....... ادما بعضی وقتا چه قدر از هم دورند و بعضی وقتا چه قدر به هم نزدیکند! انگاری بعضی ها رو دوباره باید شناخت! .... و اینکه دیدن زوج های خوشبخت تووی این مملکت عصبی لذت بخشـــــه...... حس خوبی بهم دادی.... مرســــــــــــی ی ی [قلب]

شادی

مرســـــــــــــی آزی جون مهربووووون ...U2 ...[قلب]

بانوی تابستان

من یادم وقتی کتاب "وقتی نیچه گریست" رو خوندم پاک زد به سرم و کلا همه چی رو بردم زیر سوال و اعتقادات داشته و ناداشته ام متزلزل شد ... جدا یکی از اون کتابهایی بود که من رو هفته ها بین زمین و هوا معلق نگه داشت ....

بانوی تابستان

راستی با این جمله تاریخی که نوشتی من رو یاد فیلم خیلی دور خیلی نزدیک انداختی [قلب]