کار خیر تا کجا خوبه؟

احساس تشکر در آنان که صدقه می گیرند خیلی کمتر از آن است که در دهندگان صدقه است-سامرست موآم

کم کم دارم به این معتقد می شم. یکی از دلایلی که اینطور ما رو سوق می ده به سمت کمک کردن به دیگران پر کردن خلاءهای درونی ماست. جدیدا خیلی از کسانی رو در اطرافم می بینم که علارغم دردهای روحی به سمت کارهای خیریه می رند و خودشون رو در این کار غرق می کنند. البته خود کمک به دیگران خیلی هم خوب و پسندیده است اما زمانی که همه زندگیت تحت الشعاع این موضوع قرار بگیره و از مهمترین مساله زندگیت یعنی رشد خودت و برطرف کردن ضعف های شخصیت ات و راست و ریست کردن زندگیت غافل بشی اینجاست که باید تامل کنی و ببینی از چی داری فرار می کنی؟

درست مثل مشاور و روانشناس بودن که فرد متخصص برای این سرک در زندگی دیگران بکشه چون اولا حس برتری نسبت به مراجعش کنه و احساس قدرت در زندگیش و دوم اینکه از کار کردن روی جنبه های شخصیتی و نقاط ضعفش غافل می شه چون به قدری برای دیگران زمان می ذاره که برای خودش وقتی باقی نمی مونه یا نمی خواد زمان بذاره.

یعنی من عاشق این ناخوداگاه زیرک و دغل هستم که اینطوری ما رو بازی می ده!

 

پ.ن.: این بازی دادن ناخوداگاه می تونه جنبه های دیگه ای هم پیدا کنه ولی این بار خواستم فقط به کمک به دیگران بپردازم. چون خیلی باب شده این روزا.

/ 3 نظر / 14 بازدید
مریم

[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] [گل] [گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل]

ریوان

یه موقعهایی تو کمکهایی که میکنیم مخصوصا آن قسمتهایی که جنبه مشاوره و یا نصیحت داره اگه خوب توجه کنیم میبینیم که در واقع خودمون نیاز به اون مشاوره و اون نصیحتها داریم و داریم این موضوع را به بیرون فرافکنی میکنیم. حضرت مولانا یه شعری داره بدین مضمون که تو که طبیب هزار نفری یه فکری اول برای درد خودت کن

کوهستان تنها

سلام آزی خانوم . این آرامشی که شما ازِش حرف میزنید مربوط به اعتقادات ماست که باور داریم که از هر دست بدی از همون دست هم میگیری و این آرامش که با انجام یه کار خوب خداوند حواسش به ما هست ودر موقع نیاز گره گشای کار ما خواهد بود باعث میشه که این حس در وجودمون باشه.... البته کمک هوشیارانه به یک هم نوع چیزییه که آدمو سرشار از حس بودن میکنه,چون خداوند تو رو وکیل فرار میده تا یکی از کاراشو انجام بدی.... در ضمن یادت باشه که روانشناسی یکی از درهای دنیای فلسفست حواست باشه به کجا میبرتت.[خرخون]